انواع سفارشات در فارکس چیست؟ آموزش کامل سفارش‌های معاملاتی

انواع سفارشات در فارکس به سفارش بازار و سفارش پندینگ تقسیم می‌شوند. مارکت اوردر برای اجرای فوری است؛ لیمیت برای ورود در قیمت مطلوب‌تر و استاپ برای ورود پس از عبور قیمت از یک سطح کاربرد دارد. شناخت Ask و Bid، اعتبار زمانی سفارش و احتمال اسلیپیج، به کاهش خطاهای سفارش‌گذاری کمک می‌کند.
انواع سفارشات در فارکس شامل سفارش بازار، Buy Limit، Buy Stop، Sell Limit و Sell Stop
تیم آکادمی متاگلد

تیم آکادمی متاگلد از تحلیلگران بازارهای مالی، معامله‌گران باتجربه و مدرسان حوزه فارکس و طلا تشکیل شده است. هدف ما تولید محتوای آموزشی دقیق، بی‌طرف و قابل اجرا برای معامله‌گران فارسی‌زبان است؛ از مفاهیم پایه تا استراتژی‌های معاملاتی، مدیریت سرمایه و روانشناسی معامله‌گری.

انواع سفارشات در فارکس مشخص می‌کنند که معامله شما با قیمت جاری بازار اجرا شود یا فعال شدن آن به رسیدن قیمت به سطحی از پیش تعیین‌شده وابسته باشد. برای مثال، چرا سفارش بای لیمیت پایین‌تر از قیمت فعلی و بای استاپ بالاتر از آن قرار می‌گیرد؟ تفاوت این دو دستور به منطق ورود مربوط است؛ در یکی منتظر کاهش قیمت هستید و در دیگری، رسیدن قیمت به سطحی بالاتر را شرط ورود قرار می‌دهید. شناخت این تفاوت‌ها برای انتخاب سفارش متناسب با تحلیل شما ضروری است.

در این مقاله آموزشی، ابتدا تفاوت سفارش بازار و سفارش پندینگ (Pending Order) را توضیح می‌دهیم و چهار نوع بای لیمیت، سل لیمیت، بای استاپ و سل استاپ را با مثال بررسی می‌کنیم. سپس نحوه سفارش‌گذاری روی نمودار طلا، تأثیر اسپرد، تفاوت قیمت فعال‌سازی و اجرا، اعتبار زمانی سفارش‌ها و خطاهای رایج در ثبت آن‌ها را بررسی خواهیم کرد.

فهرست مطالب

سفارش در فارکس چیست و چه تفاوتی با معامله دارد؟

سفارش یا اردر (Order)، دستوری است که تریدر برای باز کردن، بستن یا تغییر وضعیت معامله به بروکر می‌دهد. ثبت دستور به معنای انجام معامله نیست؛ برای مثال، یک سفارش معلق می‌تواند روزها فعال بماند و هرگز اجرا نشود. معامله زمانی انجام می‌شود که سفارش طبق شرایط اجرایی پردازش شود. در دسته‌بندی انواع اردر در فارکس، دو گروه اصلی داریم: سفارش بازار و سفارش‌های معلق. حد ضرر و حد سود نیز دستورهای متصل به معامله هستند. یادگیری این تفاوت‌ها بخشی از آموزش اجرای معاملات است؛ در راهنمای چگونه تریدر شویم جای این مهارت در مسیر یادگیری روشن‌تر می‌شود.

تفاوت سفارش و معامله در فارکس؛ نمایش ارسال دستور سفارش به بروکر، پردازش آن توسط سرور و تبدیل سفارش به معامله اجراشده، همراه با سفارش بازار، سفارش معلق و حد ضرر و حد سود.

انواع سفارش در فارکس

انواع سفارش در فارکس برای ورود به معامله، به دو گروه اصلی سفارش بازار و سفارش معلق یا پندینگ تقسیم می‌شوند:

  • سفارش بازار (Market Order): درخواست خرید یا فروش فوری با قیمت‌های در دسترس بازار در زمان پردازش سفارش است.
  • سفارش معلق (Pending Order): اجرای خرید یا فروش را به رسیدن قیمت به سطح تعیین‌شده مشروط می‌کند. چهار نوع اصلی آن شامل بای لیمیت، سل لیمیت، بای استاپ و سل استاپ است.

در متاتریدر 5، بای استاپ لیمیت و سل استاپ لیمیت نیز به سفارش‌های معلق اضافه می‌شوند. در کنار دستورهای ورود، حد ضرر (Stop Loss) و حد سود (Take Profit) برای خروج از معامله کاربرد دارند و به سفارش ورودی یا موقعیت باز متصل می‌شوند.

انواع سفارش در فارکس شامل سفارش بازار، سفارش پندینگ، حد ضرر و حد سود

سفارش بازار یا مارکت اوردر چگونه اجرا می‌شود؟

سفارش بازار یا Market Order، دستوری برای خرید یا فروش با قیمت‌های در دسترس بازار در زمان پردازش سفارش است. در این روش، معامله‌گر درخواست اجرای فوری می‌دهد و منتظر رسیدن قیمت به سطح دیگری نمی‌ماند. در معاملات رایج فارکس، خرید بر مبنای قیمت Ask و فروش بر مبنای قیمت Bid انجام می‌شود؛ تفاوت این دو جهت معاملاتی در مطلب بای و سل در فارکس توضیح داده شده است.

اجرای فوری به معنای تضمین قیمت مشاهده‌شده هنگام ثبت درخواست نیست. فاصله میان ارسال و پردازش سفارش، تغییرات قیمت و میزان نقدشوندگی می‌توانند بر قیمت نهایی اثر بگذارند. بنابراین، در مارکت اوردر اولویت با اجرای معامله در شرایط موجود بازار است، نه ورود در یک قیمت ازپیش‌تعیین‌شده.

سفارش پندینگ چیست؟ معرفی چهار نوع سفارش معلق

سفارش پندینگ یا سفارش معلق (Pending Order)، دستوری برای خرید یا فروش است که فعال شدن آن به رسیدن قیمت به سطح تعیین‌شده بستگی دارد. انتخاب نوع سفارش به دو موضوع مربوط می‌شود: جهت معامله و بالاتر یا پایین‌تر بودن قیمت ورود نسبت به قیمت فعلی بازار. در ادامه، با چهار سفارش اصلی سفارش پندینگ آشنا می‌شویم.

1. سفارش بای لیمیت (Buy Limit)

بای لیمیت (Buy Limit) برای خرید در قیمتی پایین‌تر از Ask فعلی بازار استفاده می‌شود. برای مثال، اگر قیمت Ask در EURUSD برابر با 1.1000 باشد، می‌توانید خرید در 1.0980 را با بای لیمیت مشخص کنید. منطق این سفارش، انتظار برای کاهش قیمت تا ناحیه ورود و سپس احتمال برگشت صعودی است؛ مانند خرید در نزدیکی حمایت یا پس از اصلاح قیمت. با این حال، سفارش با رسیدن قیمت به سطح تعیین‌شده فعال می‌شود و منتظر تأیید برگشت نمی‌ماند.

2. سفارش سل لیمیت (Sell Limit)

سل لیمیت (Sell Limit)، دستور فروش در قیمتی بالاتر از Bid فعلی بازار است. فرض کنید قیمت Bid در EURUSD برابر با 1.1000 باشد و بخواهید فروش در 1.1020 انجام شود؛ در این حالت، سفارش متناسب سل لیمیت است. این دستور با سناریویی هماهنگ است که در آن انتظار دارید قیمت ابتدا افزایش یابد و پس از رسیدن به مقاومت یا ناحیه ورود، مسیر نزولی را دنبال کند.

3. سفارش بای استاپ (Buy Stop)

بای استاپ (Buy Stop) برای خرید در سطحی بالاتر از Ask فعلی ثبت می‌شود. برای مثال، اگر Ask در EURUSD برابر با 1.1000 باشد، بای استاپ در 1.1025، خرید را به رسیدن قیمت به این سطح یا عبور از آن مشروط می‌کند. کاربرد معمول این سفارش، ورود در سناریوی شکست مقاومت و احتمال ادامه حرکت صعودی است. سطح تعیین‌شده، قیمت فعال‌شدن سفارش است و الزاماً با قیمت نهایی اجرا یکسان نیست.

4. سفارش سل استاپ (Sell Stop)

سل استاپ (Sell Stop)، دستور فروش در سطحی پایین‌تر از Bid فعلی بازار است. اگر قیمت Bid در EURUSD برابر با 1.1000 باشد، ثبت سل استاپ در 1.0975 یعنی سفارش فروش با رسیدن Bid به این سطح یا پایین‌تر از آن فعال شود. این دستور معمولاً با انتظار شکست حمایت و ادامه حرکت نزولی به کار می‌رود؛ اما فعال شدن آن، معتبر‌بودن شکست یا ادامه افت قیمت را تأیید نمی‌کند.

انواع سفارش پندینگ در فارکس شامل Buy Limit، Sell Limit، Buy Stop و Sell Stop

تفاوت بای لیمیت و بای استاپ در فارکس چیست؟

تفاوت بای لیمیت و بای استاپ به محل ورود و شرط فعال‌شدن سفارش مربوط است. بای لیمیت برای خرید پایین‌تر از قیمت فعلی و با انتظار برگشت صعودی پس از اصلاح استفاده می‌شود؛ بای استاپ، خرید را به رسیدن قیمت به سطحی بالاتر مشروط می‌کند و معمولاً با انتظار ادامه حرکت پس از شکست مقاومت ثبت می‌شود. در جدول زیر، چهار سفارش اصلی پندینگ را از نظر محل ثبت نسبت به قیمت فعلی بازار، کاربرد معمول و محدودیت‌های مهم مقایسه می‌کنیم.

نوع سفارشمحل ثبت نسبت به قیمت فعلیکاربرد معمولمحدودیت مهم
بای لیمیتپایین‌تر از Askخرید در اصلاح یا حمایتاحتمال ادامه افت پس از ورود
سل لیمیتبالاتر از Bidفروش در اصلاح یا مقاومتاحتمال ادامه رشد پس از ورود
بای استاپبالاتر از Askخرید پس از عبور از مقاومتشکست کاذب و اسلیپیج
سل استاپپایین‌تر از Bidفروش پس از عبور از حمایتشکست کاذب و اسلیپیج

سفارش لیمیت، در صورت اجرا، قیمت تعیین‌شده یا مطلوب‌تر را می‌پذیرد؛ اما اجرای آن تضمین‌شده نیست. سفارش استاپ پس از فعال شدن در معرض قیمت موجود بازار قرار دارد. «قیمت مطلوب‌تر» در لیمیت به معنای احتمال موفقیت بیشتر تحلیل نیست.

تغییر نقطه ورود از پولبک به شکست، حتی با ثابت ماندن حد ضرر و حد سود، نسبت ریسک به بازده معامله را تغییر می‌دهد. بنابراین، هنگام انتخاب میان سفارش لیمیت و استاپ، فاصله هر نقطه ورود تا سطوح خروج را جداگانه بررسی کنید. برای آشنایی با مبنای این ارزیابی، راهنمای ریسک به ریوارد را بخوانید.

بای استاپ لیمیت و سل استاپ لیمیت در متاتریدر 5

در متاتریدر 5، فعال‌شدن دو سفارش ترکیبی زیر مستقیماً معامله را باز نمی‌کند:

  • بای استاپ لیمیت: با رسیدن Ask به سطح استاپ بالاتر از بازار، یک بای لیمیت در قیمت پایین‌تر از آن سطح ثبت می‌شود.
  • سل استاپ لیمیت: با رسیدن Bid به سطح استاپ پایین‌تر از بازار، یک سل لیمیت در قیمت بالاتر از آن سطح ثبت می‌شود.

برای مثال، رسیدن قیمت به 3023 می‌تواند یک بای لیمیت در 3020 ایجاد کند. اگر بازار بدون برگشت بالا برود، سفارش لیمیت ممکن است اجرا نشود. دسترسی به این دستورها به پلتفرم و تنظیمات معاملاتی نماد بستگی دارد.

تفاوت Buy Limit و Sell Limit در متاتریدر 5 با نمایش نقاط ورود بر اساس سطح قیمت

آموزش ثبت سفارش پندینگ در متاتریدر 4 و 5

برای ثبت سفارش پندینگ در نسخه دسکتاپ متاتریدر، ابتدا نماد و نوع سفارش را انتخاب کنید؛ سپس حجم، قیمت فعال‌شدن و مدت اعتبار آن را مشخص کنید. مراحل زیر را به‌ترتیب انجام دهید:

1. نماد معاملاتی را انتخاب کنید

در پنجره Market Watch، روی نماد موردنظر راست‌کلیک و گزینه New Order را انتخاب کنید. با کلید F9 نیز می‌توانید پنجره سفارش را باز کنید؛ در این حالت، نام نماد را در کادر Symbol بررسی کنید تا سفارش برای دارایی دیگری ثبت نشود.

انتخاب نماد XAUUSD برای ثبت سفارش پندینگ در متاتریدر 5

2. نوع درخواست را روی Pending Order بگذارید

در قسمت Type، گزینه Pending Order را انتخاب کنید تا تنظیمات سفارش معلق نمایش داده شود. سپس نوع دستور را از میان Buy Limit، Sell Limit، Buy Stop یا Sell Stop مشخص کنید. انتخاب شما باید با جهت معامله و بالاتر یا پایین‌تر بودن سطح ورود نسبت به قیمت فعلی هماهنگ باشد.

انتخاب نوع سفارش پندینگ در متاتریدر 5 شامل Buy Limit، Sell Limit، Buy Stop و Sell Stop

3. حجم سفارش را وارد کنید

در کادر Volume، حجم سفارش را بر حسب لات بنویسید. حجم باید با برنامه مدیریت ریسک و محدودیت‌های نماد، از جمله حداقل حجم و گام تغییر آن، سازگار باشد. مقدار پیش‌فرض این کادر را پیش از ادامه بررسی کنید.

تعیین حجم سفارش پندینگ در متاتریدر 5 و تنظیم مقدار Volume

4. قیمت فعال شدن سفارش را مشخص کنید

سطح موردنظر را در کادر Price در MT5 یا at price در MT4 وارد کنید. برای سفارش‌های خرید، جای این سطح را نسبت به Ask و برای سفارش‌های فروش نسبت به Bid بررسی کنید. حداقل فاصله مجاز سفارش از قیمت بازار نیز باید رعایت شود؛ در غیر این صورت، درخواست ممکن است پذیرفته نشود.

تعیین قیمت ورود سفارش پندینگ در متاتریدر 5 و رعایت فاصله مجاز از قیمت بازار

5. حد ضرر و حد سود را بررسی کنید

اگر سطوح خروج را از قبل تعیین کرده‌اید، آن‌ها را در کادرهای Stop Loss و Take Profit وارد کنید. این دستورها به معامله‌ای متصل می‌شوند که پس از اجرای پندینگ شکل می‌گیرد. باقی‌ماندن مقدار صفر در این کادرها به معنای ثبت‌نشدن حد ضرر یا حد سود است.

تنظیم حد ضرر و حد سود برای سفارش پندینگ در متاتریدر 5

6. تاریخ انقضای سفارش را تعیین کنید

در متاتریدر 4، برای تعیین موعد انقضا، گزینه Expiry را فعال و تاریخ و ساعت موردنظر را وارد کنید. در متاتریدر 5، از بخش Expiration، مدت اعتبار سفارش را انتخاب کنید: GTC برای باقی‌ماندن سفارش بدون تاریخ انقضای انتخابی،Today  برای اعتبار تا پایان روز معاملاتی و Specified برای تعیین تاریخ و زمان مشخص. گزینه‌های در دسترس به تنظیمات سرور و نماد بستگی دارند. زمان انتخابی را با ساعت سرور بروکر تطبیق دهید. اگر سفارش تا موعد انقضا اجرا نشده باشد، حذف می‌شود؛ انقضای پندینگ، معامله‌ای را که قبلاً باز شده است نمی‌بندد.

تعیین تاریخ انقضای سفارش پندینگ در متاتریدر 5 و تنظیم مدت اعتبار سفارش

7. سفارش را ثبت و پذیرش آن را کنترل کنید

نماد، نوع سفارش، حجم، قیمت و تاریخ انقضا را یک‌بار دیگر بررسی کنید و سپس Place را بزنید. پس از پذیرش درخواست، سفارش باید در زبانه Trade دیده شود؛ این زبانه در MT4 داخل پنجره Terminal و در MT5 داخل Toolbox قرار دارد. شماره سفارش و مشخصات ثبت‌شده را با اطلاعات واردشده تطبیق دهید. نمایش پندینگ در این فهرست به معنای ثبت سفارش معلق است؛ انجام معامله همچنان به برقرارشدن شرایط فعال‌سازی و اجرا بستگی دارد.

ثبت و بررسی سفارش پندینگ در متاتریدر 5 و نمایش سفارش Buy Limit در بخش Trade

اعتبار سفارش معلق تا چه زمانی است؟

در متاتریدر، گزینه‌های قابل انتخاب به تنظیمات بروکر و نماد بستگی دارند:

  • تا لغو یا GTC: سفارش تا اجرا یا لغو، بدون تاریخ انقضای انتخابی باقی می‌ماند؛ محدودیت‌های سرور همچنان اعمال می‌شوند.
  • تا پایان روز یا Today: سفارشِ اجرا‌نشده در پایان روز معاملاتی حذف می‌شود.
  • تاریخ و زمان مشخص یا Specified: سفارش تا موعد انتخابی اعتبار دارد.

مبنای زمان را با سرور معاملاتی تطبیق دهید. منقضی شدن پندینگ، سفارش اجرا‌نشده را حذف می‌کند و معامله‌ای را که قبلاً باز شده نمی‌بندد. تغییر تحلیل نیز ممکن است لغو زودتر از موعد سفارش را ضروری کند.

پیش از ثبت پندینگ چه مواردی را بررسی کنیم؟

این کنترل‌ها را در چک لیست ورود به معامله خود قرار دهید:

  • نوع دستور با جهت معامله و محل ورود هماهنگ است.
  • قیمت، حجم و نماد درست ثبت شده است.
  • اسپرد، حداقل فاصله مجاز سفارش و مارجین بررسی شده است.
  • زمان خبر و تاریخ انقضا با سناریو سازگار است.
  • شرط لغو سفارش در صورت تغییر تحلیل مشخص است.

چرا سفارش پندینگ در متاتریدر ثبت نمی‌شود؟

ثبت‌نشدن سفارش پندینگ می‌تواند به نامعتبر بودن قیمت ورود یا تنظیم نادرست حد ضرر و حد سود مربوط باشد. برای مثال، قرار دادن بای لیمیت بالاتر از Ask فعلی یا رعایت‌نکردن حداقل فاصله مجاز ممکن است باعث رد درخواست شود. ابتدا پیام خطا را بررسی کنید و مطمئن شوید قیمت ورود و سطوح خروج با نوع سفارش هماهنگ هستند.

حجم سفارش نیز باید با حداقل و حداکثر حجم مجاز و گام تغییر آن سازگار باشد. این اطلاعات را می‌توانید با راست‌کلیک روی نماد در پنجره Market Watch و انتخاب Specification مشاهده کنید. تاریخ انقضای نامعتبر، محدودیت معاملاتی نماد یا قطع ارتباط با سرور نیز از دلایل احتمالی ثبت‌نشدن سفارش هستند.

ثبت‌نشدن سفارش با اجرا‌نشدن آن تفاوت دارد. اگر پندینگ در زبانه Trade نمایش داده می‌شود، درخواست شما پذیرفته شده، اما ممکن است هنوز قیمت مبنای فعال‌سازی به سطح تعیین‌شده نرسیده باشد. کمبود مارجین آزاد هنگام فعال‌شدن نیز می‌تواند مانع اجرای سفارش شود؛ بنابراین، ثبت موفق پندینگ به معنای تضمین بازشدن معامله نیست.

آموزش بای لیمیت و بای استاپ در طلا با مثال روی چارت

در این مثال فرضی، قیمت طلا با نماد XAUUSD حدود 3000 دلار است و بین دو سطح 2980 دلار به‌عنوان حمایت و 3020 دلار به‌عنوان مقاومت نوسان می‌کند. برای سفارش خرید، دو سناریوی متفاوت داریم: در سناریوی اول، منتظر کاهش قیمت تا نزدیکی حمایت هستیم و از بای لیمیت استفاده می‌کنیم؛ در سناریوی دوم، عبور قیمت از مقاومت را شرط ورود قرار می‌دهیم و بای استاپ را انتخاب می‌کنیم. نمودار زیر محل قرارگیری چهار سفارش اصلی پندینگ را نشان می‌دهد، اما در توضیحات بعدی، همین دو سناریوی خرید را بررسی می‌کنیم.

جایگاه سفارش‌های پندینگ روی نمودار طلا XAUUSD شامل Buy Stop، Sell Limit، Buy Limit و Sell Stop

بای لیمیت طلا در ناحیه حمایت

اگر سناریو، افت تا نزدیکی حمایت و سپس برگشت باشد، بای لیمیت در 2982 با این انتظار هماهنگ است. فعال شدن خرید به رسیدن Ask به سطح سفارش بستگی دارد. انتخاب حد ضرر برای ترید طلا به محل بی‌اعتبار شدن تحلیل و ریسک قابل پذیرش وابسته است. اگر قیمت به ناحیه ورود نرسد، معامله‌ای شکل نمی‌گیرد. اگر حمایت شکسته شود، صرف خرید در قیمت پایین‌تر از بازار، تحلیل را معتبر نمی‌کند.

بای استاپ طلا بالای سقف رنج

اگر شرط ورود، عبور از سقف رنج باشد، بای استاپ در 3023 با این سناریو تناسب دارد. اما ممکن است قیمت سفارش را فعال کند و دوباره به داخل محدوده برگردد. راهنمای شکست کاذب چیست برای شناخت چنین رفتاری کاربرد دارد.

هشدار: بای استاپ و سل استاپ منتظر بسته‌شدن کندل نمی‌مانند. اگر تأیید شکست در روش شما به بسته‌شدن کندل وابسته است، ثبت استاپ از قبل به‌تنهایی آن شرط را رعایت نمی‌کند.

اسلیپیج و ریکوت در فارکس؛ علت تفاوت قیمت سفارش و اجرا

نتیجه سفارش‌گذاری به نوع دستور، قیمت مبنای فعال شدن و شرایط اجرا بستگی دارد. تغییرات سریع بازار و شیوه اجرای بروکر نیز می‌توانند بر قیمت نهایی معامله اثر بگذارند.

نقش Ask ،Bid و اسپرد در فعال شدن سفارش

در فارکس و CFD طلا، مبنای فعال‌شدن سفارش‌های خرید، قیمت Ask و مبنای سفارش‌های فروش، قیمت Bid است. اختلاف این دو قیمت، اسپرد نام دارد. اگر نمودار بر اساس Bid باشد، رسیدن کندل به 2982، درحالی‌که Ask هنوز 2982.30 است، بای لیمیت 2982 را فعال نمی‌کند.

نکته: برای بررسی علت اجرا‌ نشدن سفارش، قیمت و وضعیت آن را در حساب همان بروکر کنترل کنید. کمبود مارجین یا انقضا می‌تواند مانع اجرا شود؛ رعایت‌نشدن حداقل فاصله مجاز نیز ممکن است باعث رد درخواست ثبت سفارش شود.

تفاوت اسلیپیج و ریکوت

اسلیپیج یا لغزش قیمت، اختلاف میان قیمت مورد انتظار و قیمت واقعی اجرای معامله است. برای مثال، هنگام انتشار اخبار یا ایجاد گپ، بای استاپ با سطح فعال‌سازی 3023 ممکن است در 3025 اجرا شود؛ یعنی خرید در قیمتی بالاتر و نامطلوب‌تر انجام شده است. ریکوت زمانی رخ می‌دهد که بروکر قیمت درخواستی را نپذیرد و قیمت جدیدی برای تأیید پیشنهاد کند. این حالت معمولاً در روش Instant Execution اتفاق می‌افتد. در روش Market Execution، سفارش می‌تواند با قیمت موجود بازار و بدون نمایش پیام ریکوت اجرا شود؛ بنابراین، ریکوت با اختلاف قیمت واقعی اجرا تفاوت دارد.

تفاوت اسلیپیج و ریکوت در فارکس با نمایش اختلاف قیمت مورد انتظار و قیمت اجرای واقعی

تفاوت سفارش ورود و روش‌های خروج از معامله در فارکس

سفارش‌هایی مانند بای لیمیت و بای استاپ، شرط ورود به معامله را مشخص می‌کنند. پس از اجرای سفارش، مدیریت خروج مطرح می‌شود: معامله در چه قیمتی بسته شود و آیا تمام حجم آن یک‌جا بسته شود یا خروج در چند مرحله انجام گیرد؟

حد ضرر و حد سود؛ تعیین سطوح خروج

حد ضرر (Stop Loss) و حد سود (Take Profit)، دستورهایی برای بستن معامله با رسیدن قیمت به سطوح مشخص هستند. می‌توانید این سطوح را هنگام ثبت پندینگ تعیین کنید، اما عملکرد آن‌ها به معامله بازشده مربوط است. جابه‌جایی خودکار سطح حد ضرر با تریلینگ استاپ نیز بخشی از مدیریت خروج است.

خروج مرحله‌ای؛ بستن بخشی از حجم معامله

خروج از معامله می‌تواند به‌صورت تدریجی انجام شود؛ یعنی ابتدا بخشی از حجم بسته شود و بخش باقی‌مانده باز بماند. برای آشنایی با این روش، مطلب پارشال در فارکس را بخوانید. این تصمیم به نحوه مدیریت موقعیت پس از ورود مربوط می‌شود.

چه زمانی از هر نوع سفارش در فارکس استفاده کنیم؟

انتخاب نوع سفارش در فارکس به سناریوی ورود بستگی دارد. اگر قصد دارید در قیمت جاری وارد بازار شوید، مارکت اوردر کاربرد دارد. زمانی که منتظر اصلاح قیمت تا حمایت یا مقاومت هستید، سفارش لیمیت می‌تواند مناسب باشد؛ اما اگر ورود را به عبور قیمت از یک سطح مشخص مشروط کرده‌اید، سفارش استاپ با این سناریو هماهنگ‌تر است. هیچ‌کدام از این سفارش‌ها به‌تنهایی احتمال موفقیت معامله را تضمین نمی‌کنند.

جمع‌بندی؛ انتخاب سفارش بازار، لیمیت یا استاپ بر اساس سناریوی ورود

تفاوت انواع سفارشات در فارکس به زمان و شرط اجرای معامله برمی‌گردد. مارکت اوردر برای اجرای فوری با قیمت‌های موجود بازار است؛ سفارش پندینگ، ورود را به رسیدن قیمت به سطح تعیین‌شده مشروط می‌کند. بای لیمیت و سل لیمیت معمولاً با انتظار اصلاح یا برگشت قیمت ثبت می‌شوند، درحالی‌که بای استاپ و سل استاپ برای سناریوی عبور از مقاومت یا حمایت کاربرد دارند.

برای انتخاب دستور مناسب، جهت معامله و محل ورود را نسبت به Ask یا Bid مشخص کنید و مدت اعتبار سفارش را با سناریوی خود هماهنگ نگه دارید. تفاوت قیمت فعال‌شدن و قیمت اجرا را نیز در نظر بگیرید؛ به‌ویژه سفارش‌های استاپ ممکن است هنگام نوسان شدید با قیمت نامطلوب‌تری اجرا شوند یا در یک شکست کاذب فعال شوند.

سوالات متداول

متاتریدر چند نوع سفارش پندینگ دارد؟

متاتریدر 4 از 4 نوع اصلی پشتیبانی می‌کند. متاتریدر 5 با افزودن بای استاپ لیمیت و سل استاپ لیمیت، 6 نوع دارد؛ دسترسی عملی به تنظیمات نماد بستگی دارد.

در سفارش‌گذاری معمول فارکس در متاتریدر، بای لیمیت پایین‌تر از Ask قرار می‌گیرد. برای شرط خرید بالاتر از بازار، بای استاپ مطرح است.

اگر سفارش در سرور بروکر پذیرفته شده باشد، بسته‌بودن نرم‌افزار مانع اجرای آن نیست؛ شرایط فعال‌شدن و اجرای سفارش باید برقرار باشد.

ممکن است نمودار Bid را نشان دهد و Ask به سطح خرید نرسیده باشد. زمان اعتبار، وضعیت سفارش و مارجین نیز باید بررسی شوند.

الزاماً خیر. تغییر سریع قیمت یا کمبود نقدشوندگی می‌تواند باعث اجرای سفارش در قیمتی نامطلوب‌تر از سطح فعال شدن شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *